13 maart 2005, Merksplas

Het slechte weer blijft ons alle parten spelen, het is koud, nat en de vorst is nog maar net terug uit de grond. In Merksplas was dit net hetzelfde. De Familie Verheyen stelde haar nagel nieuwe manege ter beschikking waardoor de 4e dag normaal kon doorgaan.
Het weer besliste er anders over, de manege had iets weg van een modderbad en na enkele alternatieven bekeken te hebben hebben we beslist om de competitie dag gewoon door te laten gaan maar dan wel op naast liggende weide.
Hoewel er op de weide redelijk wat water stond zag het er in het begin nog deftig uit. De problemen staken de kop op( net als de wind )tijdens het 2 deel van de jeugd competitie. De banen hadden wat weg van een drink- doorloop plaats voor koeien in het regenseizoen.
Tegen 12 uur begonnen de heren stilaan te arriveren en zij aanschouwden de jeugd die ondertussen best met kleren en al een warme douche konden gebruiken.
Onze eigen herenploeg was ondertussen komen supporteren voor onze voltallige jeugdploeg.
Niet dat onze jongens, en meisjes, dit echt nodig hadden want ze waren bezig aan een sterke prestatie. Het ploegske draaide, ze wonnen en ze wonnen en als er eens een trek verloren werd werd er onmiddelijk een tandje of twee bijgestoken.
Knap gedaan, ik ben trots op jullie prestatie!!!! 19 punten en een 3e plaats.

Op het moment dat de herenploegen normaal op de weegschaal moesten staan, waren de coaches in druk overleg. De vraag was of we nog wel gingen starten, de wedstrijdleiding stond tot over hun enkels in de modder en het weer werd er echter niet beter op. Er werd een democratische en volgens mij slimme beslissing genomen om het heren tornooi niet te laten doorgaan.
Het is natuurlijk altijd spijtig voor de organiserende ploeg als ook voor de ploegen die van ver gekomen waren. Ik had wel de indruk dat er niet veel trekkers iets mee in zaten om terug naar huis te rijden, de meesten hadden hun buik evenals hun goede schoenen al vol van de grote hoeveelheid modder.

Enkele foto's, ik vermoed dat deze in het begin getrokken zijn aan de ondergrond te zien.

Patje