Heel het jaar hebben we er naar uitgekeken en er naartoe gewerkt, het Belgisch Kampioenschap!

Een jaar van zwoegen en zweten tijdens trainingen en wedstrijden. Een jaar van blessures ook, zeker tegen het einde van het seizoen. Op de laatste wedstrijd van de competitie te Vlimmeren zag het er bijna naar uit dat we het BK wel konden vergeten. Eerst kreeg Jef een scheut in zijn rug en kort daarop viel Bart er ook uit. Die dag gaven we dan ook forfait voor de rest van de wedstrijd.
Gelukkig kan je op zulke momenten rekenen op je vrienden. Onze collega’s van ttv “Jagersrust” uit Nederland waren in Vlimmeren aanwezig en kwamen spontaan vragen of we hulp nodig hadden met het BK in het vooruitzicht.
Aangezien we slechts 10 actief trekkende leden hebben in onze club, zagen we geen andere uitweg, we aanvaarde de toereikende hand van “Jagersrust” en zo kwamen Peter en Jan Naalden en Jan Bartels ons uit de nood helpen. Tenslotte hadden Huug en Patrick meerdere malen de geel-zwarte trui van “Jagersrust” aangetrokken het voorbije seizoen.

En toen was de dag van de waarheid aangebroken, zondag 10 oktober 2004. Op naar Merksplas.
Deze dag werd de 640kg klasse, ofte de koninginnen klasse, getrokken. Na de voorrondes en de spanende kruisfinales, wonnen we de finale van Familie Janssens. Na vijf jaar ging eindelijk het goud weer mee naar Ravels-Eel.
In de vrije klasse deden ook mee voor het goud. Het mocht echter niet baten, hier moesten we het in de finale afleggen tegen Familie Janssens.

Op het einde van deze dag stonden we dus 2 keer op het podium. Eén keer op het hoogste schavotje, de tweede keer een trapje lager.


Maar het was nog niet afgelopen, de volgende zondag moesten de 600kg en de 680kg klasse nog komen. De ploeg van de 600kg klasse zou niet veel verschillen van de 640kg klasse, dus iedereen een weekje op dieet!
Voor de een duurde de die week een eeuwigheid, voor een ander vloog ze voorbij.

Zondag 17 oktober 2004 waren de wedstrijden in West-Vlaanderen, meer bepaald Sijsele georganiseerd. Dus iedereen op tijd uit zijn bed en om 7 uur zaten we in de auto’s, op weg naar Brugge.
Vorige week was het droog en mooi weer, deze week natter dan nat. Iedereen heeft goed op zijn eten gelet want we wegen zelfs 3kg lichter dan ons streefdoel.

In de 600kg klasse zijn we goed gestart maar we moeten het tegen Familie Janssens afgeven in de finale. Naast de 640kg klasse vorige week, hadden we ook hier graag goud gepakt. Jammer genoeg moeten we ons met zilver tevreden stellen.

Omwille van het programma van de dag moeten we bijna 5 uur wachten eerdat we na de 600kg klasse in de 680kg klasse aan de slag kunnen. Doormiddel van enkele kleine wisselingen weegt de ploeg 667kg, eigenlijk een beetje te licht.
Met veel moed gaan we ook in deze reeks er weer tegen aan. Ook hier moeten we jammer genoeg de winst aan Familie Janssens laten. Twee keer zilver vandaag, niet slecht al zeg ik het zelf. We hadden misschien meer gehoopt, maar achteraf bekeken denk ik dat het er gewoon niet in zat vandaag.

Eén gouden en drie zilveren medailles is de eindrekening dit jaar. In vergelijking met vorig jaar zijn er enorme vorderingen gebeurd, maar het kan nog beter.
Volgend jaar vindt het EK plaats in Italië. We zijn allen enorm gemotiveerd om hier ons kunnen te meten tegen de betere ploegen uit gans Europa. Dat we daar een gouden medaille gaan halen is wat voorbarig, maar de ervaring van zo’n tornooi pakken ze je nooit meer af.

Christel Heylen